Beste bestuur en andere belanghebbenden,
De voorbije dagen is er iets gebeurd dat veel basketouders diep geraakt heeft, omdat sommigen onder hen de boodschap kregen dat er voor hun kind volgend seizoen geen plaats meer zou zijn binnen de club. Niet alleen de beslissing op zich, maar vooral de manier waarop die tot stand kwam en gecommuniceerd werd roept vragen op.
We beseffen dat een club als LDP Donza in grote mate draait op de inzet van vrijwilligers, en we waarderen het engagement van mensen die zich week na week inzetten voor de werking van de club en voor de kinderen. Die betrokkenheid is waardevol en verdient erkenning.
Tegelijk roept wat nu gebeurd is ernstige vragen op.
Wat we vaststellen
Kinderen van 6, 8, 10 en 12 jaar blijken geëvalueerd te zijn op basis van selectiecriteria waarvan ouders vooraf niet op de hoogte waren. Dit gebeurde zonder transparantie over welke criteria werden gehanteerd en er is geen inzage in eventuele beoordelingen.
Dit zorgt voor verwarring en tast het vertrouwen aan.
Over kinderen, sport en verantwoordelijkheid
Werken met kinderen vraagt om zorgvuldigheid en een pedagogische blik. Sport gaat op die leeftijd niet over elimineren, maar over ontwikkelen. Over zelfvertrouwen opbouwen, plezier beleven en leren omgaan met winst en verlies, en vooral: ergens mogen bij horen.
Op de website van LDP Donza staat expliciet vermeld dat de club actief is op zowel recreatief als competitief niveau, met als duidelijke ambitie om elke jeugdspeler later de kans te geven door te stromen tot op zijn of haar niveau. Onder andere om die reden hebben we onze kinderen ingeschreven in deze club.
Die visie sluit ook nauw aan bij de uitgangspunten van Basketbal Vlaanderen, waar ontwikkeling, spelplezier, inclusie en gelijke kansen op jonge leeftijd centraal staan.
In dat licht stellen wij ons expliciet de vraag hoe deze beslissing en aanpak zich verhouden tot de visie en waarden die LDP Donza zelf uitdraagt.
Impact op kinderen
Wanneer kinderen op deze manier geconfronteerd worden met uitsluiting, raakt dat meer dan hun sportieve traject. Het kan wegen op hun zelfbeeld, hun gevoel van eigenwaarde en hun vertrouwen in volwassenen en structuren.
Sociale uitsluiting bovendien bij kinderen gevoelens van onzekerheid, afwijzing en verlies van verbondenheid versterken — net op een leeftijd waarop sport voor velen een belangrijke en veilige context is.
Onze vragen
Vanuit die bezorgdheid vragen wij daarom
volledige transparantie over de gehanteerde criteria en inzage in eventuele evaluaties.
En ook
een duidelijke toelichting over hoe deze beslissing zich verhoudt tot de visie en waarden van de club
en inzicht in welke oplossingen onderzocht zijn om alle spelers binnen de werking te houden.
We geloven in dialoog en in het samen zoeken naar oplossingen. We zijn bereid om mee te denken en verantwoordelijkheid te delen waar dat mogelijk is, op voorwaarde dat er openheid is en dat de impact op kinderen volwaardig wordt meegenomen.
Met betrokken groet,
Franciska Burvenich, ouder & psycholoog
en andere betrokken ouders van baskettertjes in de U8
Deze brief komt voort uit betrokkenheid, uit zorg voor onze kinderen en uit het verlangen dat sport binnen LDP Donza een plek blijft waar jonge spelers zich veilig voelen, kunnen groeien en zichzelf mogen zijn — ongeacht hun niveau of tempo.
Beste ouders, beste families, supporters en sympathisanten,
We ontvingen van u een OPEN brief en de daarin geformuleerde bezorgdheden werden besproken binnen de sportieve cel en de Raad van Bestuur.
We begrijpen dat de huidige situatie voor zowel de ouders als de kinderen een grote teleurstelling is. Het nemen van dergelijke beslissingen is niet eenvoudig, en de communicatie daarover is vaak nog uitdagender. Jullie opmerkingen daarover zijn terecht; we kunnen deze plaatsen en nemen ze absoluut mee naar de toekomst.
Jullie zijn op zoek naar antwoorden en die geven we graag mee.
Graag schetsen we nogmaals de huidige context van onze basketbalclub in deze regio.
Deze context en de bijbehorende uitdagingen steken we niet weg. Ze kwamen al aan bod in mijn nieuwjaar speech en vormen de rode draad in nagenoeg alle gesprekken binnen de club: van de basketbalschool en onze G-sporters tot de meisjes-, jongens- en tot bij de seniorenploegen.
Onze club is de voorbije jaren zeer sterk en snel gegroeid, zowel in de breedte als in de diepte. Hoewel dat positief is, botsen we ook op de grenzen van onze groei: de beschikbare infrastructuur en uren in de sporthallen, de uitbreiding van trainerscapaciteit en de noodzakelijke kwalitatieve begeleiding van talent. Met meer dan 40 teams is de club in feite te groot geworden voor de regio (Nazareth, De Pinte, Deinze en Latem). Die limieten zijn vandaag bereikt; dat ziet en voelt u. Basketbal is als team sport enorm in populariteit gestegen mede dankzij rolmodellen en media aandacht, dit heeft ook een keerzijde.
De organisatie van honderden (wellicht duizenden) trainingen en wedstrijden op vele locaties en bovenal het aantrekken en motiveren van gediplomeerde coaches zijn momenteel onze grootste uitdaging en als we met andere clubs praten zien we een zelfde patroon.
De inzet van ons vrijwillig bestuur, de sportieve cel en honderden vrijwilligers vindt bovendien plaats in een context van sterk gereduceerde subsidies. Vorig jaar ontvingen we in totaal 8.000 EURO aan subsidies van de drie gemeenten samen, terwijl dat vijf jaar geleden nog 19.000 euro was. Tegelijkertijd zijn de kosten (huur, materiaal, kledij, btw-wetgeving, ballen,….) fors gestegen. Vandaag betalen we 23.000 EURO aan huurgelden voor infrastructuur die dringend aan vernieuwing toe is (sportvloeren, daken, versleten doelen). Bovendien komen er ook meer clubs en meer nieuwe sporten aankloppen om beschikbaarheid van zalen te krijgen en is het heel moeilijk om extra uren aan te vragen, laat staan de bestaande te behouden, elk jaar dienen we opnieuw te kunnen rekenen op meer uren en meer begeleiding en dat bij een krimpend aanbod. Ook daar leggen wij ons bij neer, het is goed dat de jeugd aan het sporten gaat in binnen- en buitensporten.
Dit is dus geen verwijt, maar een vaststelling: lokale besturen staan onder druk en moeten het met minder doen. Dat is de maatschappelijke realiteit waar wij als sportclub op een gepaste manier mee omgaan. We moeten als sportclub dus zorgvuldig de middelen als goede huisvader inzetten en dat betekent keuzes maken. Dit alles vraagt om een aanpassing van onze strategie, en strategie is inderdaad, keuzes maken. De instroom beperken, het aantal teams beperken is daar een van de vele initiatieven.
De sportieve trekkers, gesteund door het voltallige bestuur, hebben gezocht naar een manier om onze kwaliteitsnormen te koppelen aan deze budgettaire en vooral infrastructurele en menselijke beperkingen. Om een verantwoorde, duurzame en kwalitatieve werking te blijven garanderen doorheen alle leeftijdscategorieën, heeft het bestuur de moeilijke maar noodzakelijke keuze moeten maken om het aantal teams te reduceren. Deze beslissing is club breed genomen, zorgvuldig afgewogen en vertrekt vanuit het belang van een duurzame organisatie op lange termijn.
Dus niet enkel op het niveau van de leeftijd van uw zoon, maar bij de jeugd is er op elk niveau van basketbalschool tot U12 een team minder aan de slag. Deze keuze is nooit gericht tegen individuele spelers of ouders. Bij de oudere kinderen zijn er zelfs teams die nog geen coach hebben, zelfs niet bij de A teams, als bij enkele B en C teams. We gaan niet over een nacht ijs bij het aantrekken van coaches en ja soms, heel soms nemen we ook pro-actief afscheid van coaches die zich niet inschrijven in de sportieve lijnen van de club, dat is pijnlijk maar steeds in het belang van de kwaliteit die we nastreven en uit respect voor uw vertrouwen en uw kind.
Gaan we niet actief op zoek naar coaches? Integendeel, dat doen we al vanaf het seizoen opnieuw start, zo groot is de uitdaging op heden om mensen te motiveren om als coach zich te ontwikkelen. U zag de voorbije weken wellicht ook de vele ‘posts’ op social media met zelfs vacatures en oproepen naar kwalitatief geschoolde coaches (diploma, A, B, C enz.) op quasi alle niveaus en alle leeftijden van de club. We beseffen natuurlijk dat dergelijke keuzes bij de ouders en kinderen vragen oproepen: Heb je een dan ook gedacht aan een oplossing voor ons kind?
We hebben het hier echter niet bij gelaten. De sportieve leiding heeft actief gezocht naar oplossingen bij ploegen in de buurt (zoals de doorverwijzing naar de collega’s bij Gavere en Hansbeke). Er is contact opgenomen met hun sportieve leiding om kinderen die bij ons niet direct terecht kunnen een warme doorverwijzing te geven naar clubs die hun jeugdwerking verder willen uitbouwen. Tot op heden kregen we daar nog weinig feedback over, maar de sportieve cel heeft hier wel tijd ingestoken.
In het schrijven van ouders eerder deze week, wiens namen we zien terugkomen bij het ondertekenen van de open brief was er sprake van weigering en uitsluiting van het lidmaatschap. We vinden de woordkeuze in het kader van bovenstaande zeer ongelukkig gekozen.
Tot slot had u nog vragen over de leerlijnen en sportieve lijnen binnen de club.
Wij evalueren onze spelertjes op basis van een model van Basketbal Vlaanderen. Tijdens deze evaluatie observeren minimaal twee personen – in dit geval de coach en de coördinator – de spelers terwijl zij vrij spelen tijdens een training of wedstrijd.
a Er wordt onder meer gekeken naar attitude, lichaamsbeheersing (shooting, conditie en voetenwerk), balbeheersing (dribbelen, passen en vangen) en spelinzicht (zowel offensief als defensief).
b Op basis van deze observaties hebben wij een rangschikking opgesteld, waarbij ook rekening werd gehouden met het beperkte aantal beschikbare plaatsen in de teams voor volgend seizoen.
c In bijlage van de mail delen we de documenten die daartoe aangereikt worden aan coaches en sportieve coördinatie.
We beseffen dat dit geen eenvoudige boodschap is, maar de sportieve cel en de Raad van Bestuur blijft achter deze beslissing staan om de kwaliteit van onze werking te bewaken tegen het licht van de beperkte capaciteit in de club en regio.
We nemen jullie bezorgdheden wel degelijk mee in onze interne evaluaties; we zullen in de toekomst nog meer aandacht besteden aan de timing en de wijze van communiceren. De voltallige raad van bestuur en vele vrijwilligers denken dagelijks mee over hoe we het beter en duurzamer kunnen doen.
De reacties, jullie open brief heeft ons doen reflecteren, maar ook doen beseffen dat we onszelf recht in de ogen kunnen en moeten kijken. Onze maatschappelijke rol (naast en op het basketbalveld) vullen we zo dagelijks zo goed mogelijk in: denk aan de inspanningen die we doen voor onze vele G-sporters, ons sociaal fonds voor gezinnen die het financieel moeilijk hebben, en de duizenden uren gratis inzet van onze vrijwilligers om sport, spel, plezier en doorgroei mogelijkheden te blijven nastreven.
We hopen hiermee tegemoet te zijn gekomen aan uw wens om gehoord te worden en hopen op uw begrip voor de complexe puzzel die we elke dag proberen te leggen.
Uiteraard zijn we bereid om bovenstaande ook nog 's mondeling toe te lichten, mocht dat wenselijk zijn of nieuwe zaken aan het licht kunnen brengen.
Met sportieve en respectvolle groeten,
Namens het Bestuur van ABO LDP DONZA,
Voorzitter
Patrick De Greve